Zatrute pytania

    Być czy mieć?      Kariera, czy rodzina?      Pieniądze czy szczęście?

Dlaczego zatrute?, bo dla jednych stają się usprawiedliwieniem stylu życia, w którym się zatracają, dla innych stają się moralną wymówką w niepodejmowaniu działań poprawiających ich sytuację. Takie pytania, to jak wybór, kogo kochasz bardziej – mamę, czy tatę?, a to przecież fałszywy wybór.

   Czy ktoś powstrzyma Cię od kariery, która wynika z Twojej pasji do tego co robisz? Do tego przynosi dobre pieniądze i daje czas na utrzymywanie więzi rodzinnych i tych z przyjaciółmi poznanymi podczas podróży w różnych końcach świata. Wiem, wiem – brzmi zbyt pięknie by mogło być prawdziwe, ale czy na pewno?

   Być może zbyt często chcemy mieć to, co najlepsze tu i teraz, a przecież życie jest drogą. Czasem pada deszcz, czasem świeci słońce Droga bywa wygodna, ale będzie też mocno pod górkę i po ostrych kamieniach. Za zakrętem (może następnym) biegnie piękną, pachnącą aleją, a od jeziora z widokiem na las i góry wieje zielony wiatr .

   Co jakiś czas docieramy do rozwidlenia i musimy podjąć decyzję, którędy dalej? Jeśli znamy nasz cel, nasze Dlaczego nią idziemy, to już możemy nazwać się szczęściarzami, bo wtedy łatwiej podejmować właściwe decyzje. Jednak nawet wtedy zdarzy się, że skręcimy w ślepą uliczkę. W takiej sytuacji jedni oprą się o swoje wartości, nieliczni sięgną po sens swojego istnienia i zmiana kierunku w stronę spełnionego życia nie będzie problemem.

Parafrazując Alberta Camusa „Doświadczenie to coś, czego nie da się przyspieszyć – trzeba je przeżyć”.

   Jako Korporat, przez lata szukałem magicznego work-life-balance w czystej postaci 50/50, żeby przekonać się, że to króliczek, którego nie ma sensu gonić. U mnie znacznie lepiej działa zasada 20/80, czyli pełnej koncentracji na 20% rzeczy, które dają 80% efektu, którego potrzebuję na danym etapie mojego życia. W rzeczywistości, to bardziej „work-life integration” zamiast „work-life balance” – praca powinna być źródłem radości, a radość życia powinna wspierać sukces zawodowy.

   To nieprawda, że nie można być i mieć. Pieniądze szczęścia nie dają same z siebie, ale bardzo pomagają robić rzeczy, które to szczęście mogą dostarczyć. Karierę wielu łączy ze szczęśliwym życiem rodzinnym – wystarczy się rozejrzeć wokół siebie, by znaleźć wiele takich przykładów.

   Możesz powiedzieć, że to naiwne spojrzenie i będziesz miał rację. Możesz powiedzieć, że to życie, do którego dążysz i też będziesz miał rację. To Twoje życie, Twój wybór, którą emocją chcesz się karmić. Nie zapominaj, że nie musisz zostać mistrzem świata swojego życia już jutro, ale pomyśl, co się stanie za rok, dwa, pięć, jeśli nie zaczniesz iść ścieżką, która da Ci to niezwykłe poczucie spełnionego życia ? Tak,  prawdopodobnie będziesz w tym samym miejscu o rok, dwa, pięć…starszy.

Jak zacząć? Można od bardzo prostych pytań:

Co daje mi radość?

W jakich chwilach czułem satysfakcję z efektu, czy właśnie spełnienie?

Wyobraź sobie swój wymarzony dzień, tydzień, rok.

Co potrafię, w czym jestem dobry?

O czym marzę?

Jaką wartość chcę zostawić po sobie?

Bądź konkretny, nazywaj swoje myśli. Zapisz jak najwięcej na kartce lub zrób enotatkę. 

Nazwij swój cel, napisz co musisz zrobić, żeby to było możliwe. 

Podejmij decyzję. 

Zaplanuj pierwszy krok, wpisz do kalendarza punkty samokontroli. 

Just do it & keep walking…bo żyjesz lepiej, gdy jesteś aktywny.

   Prawdopodobnie jesteś w punkcie, gdzie masz już doświadczenie i zasoby, żeby spróbować czegoś nowego, potrzebujesz dodać trochę odwagi i wytrwałości, by żyć wymarzonym życiem. To możliwe! Spełnione życie nie zależy od wieku, czy lat pracy, mierzy się je ilością chwil, w których robisz to, co daje Ci poczucie sensu i znaczenia.

Inspiracyjnie polecam:

Zaczynaj od Dlaczego. Simon Sinek

Jedna rzecz. Gary Keller, Jay Papasan 

Jak zawsze – z życzeniami długiego, zdrowego, spełnionego, dostatniego i szczęśliwego życia. Razem!